banner

Loondoorbetaling tijdens ziekte: gehele loonstop bij weigeren passende arbeid

In de regel heeft een werknemer recht op loon wanneer hij werkt en dus geen recht op loon wanneer hij niet werkt. Met andere woorden: geen arbeid, geen loon. Een uitzondering op dit beginsel is de loondoorbetaling bij ziekte.

Tijdens ziekte heeft de werknemer twee jaar lang aanspraak op doorbetaling van zijn loon. Op de loondoorbetaling bij ziekte bestaan echter ook weer enige uitzonderingen. In deze blog zal ik één van die uitzonderingen bespreken, te weten het geval waarin de werknemer weigert passende arbeid te verrichten terwijl hij daartoe wel in staat is.

Een zieke werknemer kan misschien door zijn ziekte zijn functie niet uitoefenen, maar wellicht kan hij wel passende arbeid verrichten. Is dat inderdaad het geval, dan is de zieke werknemer verplicht de passende arbeid te aanvaarden. Ter verduidelijking: passende arbeid is ingevolge de wet 'alle arbeid die voor de krachten en bekwaamheden van de werknemer is berekend, tenzij aanvaarding om redenen van lichamelijke, geestelijke of sociale aard niet van hem kan worden gevergd.' In veel gevallen is een zieke werknemer slechts in staat om een deel van zijn arbeidstijd passend werk te verrichten. Maar wat nu als hij dat passend werk weigert? Verliest hij dan zijn loonaanspraak volledig of alleen voor de uren waarin hij in staat werd geacht passend werk te verrichten (maar dat niet deed)? De rechtspraak was tot vorig jaar verdeeld. De Hoge Raad heeft de knoop inmiddels doorgehakt. Hij heeft beslist dat de werknemer die weigert passende arbeid te verrichten, zijn loonaanspraak volledig verliest. Een werknemer die passende arbeid weigert, zet dus nogal wat op het spel. Zo is er weer een "nieuwe" prikkel om ervoor te zorgen dat de zieke werknemer mee blijft werken aan zijn eigen re-integratie.

terug naar overzicht